Date with self…. en Stanislao

Stanislao Kostka

Vanmiddag heb ik een date.. Een ‘date- with-self’,  het is tijd voor een ‘me-momentje’.  De boel de boel laten en doen wat je je hebt voorgenomen te doen. Dat kan moeilijker zijn dan het lijkt, zeker in Rome waar je op iedere straathoek wordt afgeleid. Al lang wil ik de kapel van Stanislao Kostka bezoeken, een Poolse jongeling die in Rome gestorven is in de 16e eeuw en heilig werd verklaard. In Bernini’s kerk van Sant’ Andrea del Quirinale moet heel mooi beeld van hem zijn. Dat moet ik zien!

Verder lezen

De poort van oud en nieuw

poort

Vanochtend heb ik een afspraak ver buiten de stad. De route voert over de provinciale SS3, het tracé van de antieke Via Flamina. Langs de weg liggen op veel plaatsen nog achteloos de basaltblokken van de antieke Romeinse snelweg. De lange weg terug naar Rome eindig ik bij de oude stadspoort: de Porta Flaminia of tegenwoordig de Porta del Popolo. Dit is niet zomaar een poortje, dit is een Poort die iets Belooft..

Verder lezen

Vloeiende vormen

cropped-header2l-1.jpg

Eigenlijk is het opvallend dat in een stad als Rome, de hoofdstad van het katholicisme, de sensualiteit je op iedere straathoek aanstaart. Geen wonder dat sommige priesters het er warm van krijgen. De blondgelokte engelen, uitnodigende madonna’s, heiligen in extase, of naakte Venussen kunnen je niet onberoerd laten, en ook een gids wordt nog wel eens van haar stuk gebracht door een toevallig passerende welgespierde marmeren atleet.

Verder lezen

Een vat vol verhalen

prassede

Waarvan gaat je hart in de fik? Vroeg Michèle. Tja .. aarzelend antwoord ik: “mensen, geschiedenis, verhalen, Rome.. . Maar wat moet je daar nou mee..” Gooi maar in mijn pet zou de Nederlander zeggen. Of zoals men in Rome kan doen: gooi het in de put der eeuwen. De kerk van Santa Prassede is zo’n vat vol verhalen over mensen uit alle tijden, en zelfs mijn 14-jarige gaste schrijft er een voetnoot bij.

Verder lezen